Miłość zbyt pokomplikowana

O pomstę woła me serce,

Tak cierpi przez siebie!

Tak pięknie było mi w tej sukience,

Uszytej miłością przez Ciebie ...

Teraz w szarej bieliźnie,

Czekam, czekam i czekam ...

Aż rana to będzie już bliźnie!

Lecz wciąż z łez ocieka,.

Mokra idę prosto, tam...

Podziwiam dawny ptaków śpiew,

Tak mi dobrze : sam na sam...

W Mej Krainie Samotności,

Gdzie marzę, rozmyślam, marzę...

Jednak nie wrócę miłością odziana,

Zbyt wielkim Jego wolę szacunkiem darzę!

Tak go kocham!

Tak on kocha mnie!

Lecz i ja i on szlocham...

Bo powiedziałam : nie.

Data: Zima 2010